Aktualności
BHP serwis

G2Problemy z zatrudnieniem młodocianych

Od 1 września 2018 r. pracę będą mogły podjąć osoby, które ukończyły 15. rok życia. Jednocześnie przepisy Kodeksu pracy nadal będą zakazywać pracy osobom poniżej 16. roku życia. 

Ta sprzeczność to skutek ustawodawczego bubla. Od 1 września 2018 r. zmienia się definicja pracownika młodocianego. Jest nim osoba, która ukończyła 15 lat (a nie jak obecnie 16 lat) i nie przekroczyła 18 lat. Taką modyfikację przewiduje nowelizacja Kodeksu pracy zawarta w ustawie z 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 56, poz. 458). 

Nowe przepisy wchodziły w życie dziewięć lat, ale jak się okazuje, to zbyt krótko na prawidłowe dostosowanie zmian do innych regulacji. W rezultacie po 1 września br. nadal będzie obowiązywać art. 3045 k.p., zgodnie z którym – co do zasady – zabronione jest zatrudnianie dzieci poniżej 16. roku życia. 

Zgodnie ze znowelizowanym art. 190 k.p. osoby młodociane (czyli w wieku od 15 lat do osiągnięcia pełnoletności) będzie można zatrudniać w celu przygotowania zawodowego lub przy pracach lekkich. Pracodawca musi oczywiście przestrzegać ograniczeń przewidzianych w kodeksie dla tej grupy zatrudnionych, w tym dotyczących czasu pracy i zasad udzielania urlopów. 

Jednakże art. 3045 k.p. nadal stanowi, że wykonywanie pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko do ukończenia przez nie 16. roku życia jest dozwolone wyłącznie na rzecz podmiotu prowadzącego działalność kulturalną, artystyczną, sportową lub reklamową. Zatrudnienie takie wymaga również uprzedniej zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna tego dziecka, a także zezwolenia właściwego inspektora pracy. 

Zatrudnienie piętnastolatków będzie więc co najmniej problematyczne, bo oba przepisy – w zakresie dopuszczenia młodocianych do pracy – są sprzeczne. W praktyce decyzję o tym, jak należy stosować obie regulacje, będzie musiała podjąć Państwowa Inspekcja Pracy. To ona kontroluje zgodność zatrudnienia z przepisami Kodeksu pracy. Do czasu zajęcia stanowiska przez Inspekcję pracodawcy muszą samodzielnie stosować nowe regulacje. 
Źródło: własne

G1Nowe regulacje prawne

W dniu 2.11.2018 r. ukazało się rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 30 października 2018 r. w sprawie sposobu zapewnienia w uczelni bezpiecznych i higienicznych warunków pracy i kształcenia (poz. 2090).
Obowiązuje od 3.11.2018 roku.

W dn. 15.11.2018 r. opublikowano rozporządzenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 22 października 2018 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze żurawi wieżowych i szybkomontujących (poz. 2147).
Wchodzi w życie sukcesywnie od 16 lutego 2019 roku.

W dniu 30.11.2018 r. ukazało się rozporządzenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 8 listopada 2018 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy eliminowaniu przedmiotów niebezpiecznych, w tym wybuchowych, ze złomu metali (poz. 2240). 
Obowiązuje od 31.12.2018 roku.

W dn. 28.01.2019 r. opublikowano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 20 grudnia 2018 r. w sprawie doskonalenia techniki jazdy (poz. 163). 
Weszło w życie od marca 2019 roku.

G4Dobór środków ochrony indywidualnej

Podstawowe zasady stosowania środków ochrony indywidualnej w środowisku pracy są zawarte w dyrektywie 89/656/EWG (Dyrektywa 89/656/EWG, 2002), przeniesionej do prawa polskiego na mocy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 czerwca 2002 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bhp (Dz. U. nr 91, poz. 811), która określa obowiązki pracodawcy dotyczące zapewnienia bezpiecznego stosowania środków ochrony indywidualnej. 
Odpowiedzialność za stosowanie środków ochrony indywidualnej na stanowisku pracy ponosi pracodawca, którego podstawowe obowiązki i zakres odpowiedzialności obejmują: - nieodpłatne dostarczenie pracownikom środków ochrony indywidualnej, - dobór odpowiednich środków ochrony indywidualnej do istniejących zagrożeń na podstawie wyników przeprowadzonej analizy i oceny ryzyka, - przeszkolenie pracowników w zakresie stosowania środków ochrony indywidualnej, - zapewnienie odpowiednich procedur przechowywania, czyszczenia, dekontaminacji i utrzymania, a także koniecznych napraw środków ochrony indywidualnej. 

Pracodawca jest również zobowiązany do określenia warunków stosowania środków ochrony indywidualnej. Wytyczne w tym zakresie powinny uwzględniać poziom ryzyka, częstotliwość ekspozycji, charakterystykę każdego stanowiska pracy i efektywność środka ochrony indywidualnej. 
Źródło: własne

G5Palenie papierosów w zakładach pracy

W dniu 14.05.2010 r. ogłoszona została ustawa z dnia 8.04.2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 81, poz. 529). Przedmiotowa zmiana weszła w życie z dniem 15.11.2010 r.

Zabrania ona między innymi palenia wyrobów tytoniowych w pomieszczeniach zakładów pracy i zobowiązuje właściciela lub zarządzającego obiektem do umieszczenia w widocznym miejscu odpowiedniego oznaczenia słownego i graficznego informującego o zakazie palenia wyrobów tytoniowych.

Z ustawy wynikają przepisy karne między innymi za:
- nie umieszczanie informacji o zakazie palenia tytoniu - kara grzywny do 2000 zł.,
- palenie wyrobów tytoniowych w miejscach objętych zakazem - grzywna do 500 zł.

Zgodnie z nowelizacją ustawy właściciel lub zarządzający obiektem nie ma obowiązku wyznaczenia palarni. Właściciel lub zarządzający obiektem może wyznaczyć palarnię w pomieszczeniach zakładu pracy.

Aktualnie przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz.1650, ze zm.) nie nakładają na pracodawcę obowiązku zapewnienia pomieszczenia palarni w zakładzie pracy.

Źródło: PIP