Aktualności
BHP serwis

G11Depresja w pracy

Aktywność zawodowa może czasem przynieść negatywne skutki. Jednym z nich jest depresja, czyli bardzo poważna i coraz częściej występująca choroba. Objawami tej choroby są między innymi zobojętnienie na świat oraz niezdolność do podjęcia jakichkolwiek działań, co niewątpliwie wpływa na naszą postawę w firmie.

Przyczyną zachorowania może okazać się praca. Jeżeli nie lubimy tego, czym się zajmujemy, atmosfera w miejscu zatrudnienia jest kiepska, a dodatkowo jesteśmy przeciążeni obowiązkami, to istnieje prawdopodobieństwo, że pojawią się objawy depresji. Jeżeli nie radzimy sobie z zadaniami, to czujemy się bezsilni, tracimy motywację, co wpływa na obniżenie poczucia własnej wartości.

Także nadmierny stres, z którym na pewnym etapie przestajemy sobie radzić, źle wpływa na nasz stan psychiczny. Innym powodem zachorowań może być złe traktowanie przez przełożonego. Poniżanie lub wręcz gnębienie pracowników na pewno nie wpłynie pozytywnie na ich stan psychiczny.

Depresja nie jest jedną chorobą, lecz grupą zaburzeń o podobnych objawach, ale mających różne przyczyny i wymagających różnych metod leczenia. Istnieje kilka chorób, w przebiegu których depresja może występować – są to przede wszystkim choroby afektywne (choroba afektywna jedno i dwubiegunowa), psychoza schizoafektywna, a nawet schizofrenia depresja poporodowa, sezonowa, maskowana, młodzieńcza, wieku podeszłego, depresja w chorobach neurologicznych czy onkologicznych, depresja z lękiem, depresja z niepokojem, pobudzeniem, depresja nawracająca, depresja w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej – to tylko niektóre rodzaje depresji.

W Polsce, problem depresji dotyczy 1 miliona 536 tysięcy osób w wieku 15 lat i więcej, co stanowi średnio 5,3 % populacji, w tym ponad miliona kobiet (6,4%).

Depresja jest poważnym problemem społecznym ze względu na swoje rozmiary oraz koszty społeczne. Znaczące są także ekonomiczne koszty depresji. W Stanach Zjednoczonych szacuje się je na ok. 210 miliardów dolarów rocznie (Greenberg i in., 2015). W Polsce, pośrednie koszty depresji oceniano w 2014 roku na ok. 1- 2,6 mld złotych rocznie i znaczący udział mają w nich utrata dni pracy lub wycofywanie się osób z depresją z rynku pracy.

Zaburzenia psychiczne, w tym szczególnie depresja, stają się także wiodącą przyczyną zwolnień chorobowych z krajach OECD (Lexis MA, i in. 2012) i ten związek ciągle wzrasta (Ekberg K, i in., 2015). Badania pokazują także, że absencja spowodowana depresją częściej skutkuje w perspektywie 5 lat opuszczeniem rynku pracy niż absencja spowodowana innymi problemami zdrowotnymi.

Źródło: własne

G1Nowe regulacje prawne

Dz. U. 2020, poz. 61
Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. 

Obowiązuje od 17.01.2020 roku.

Dz. U. 2019, poz. 1830
URozporządzenie Ministra Energii z dnia 28 sierpnia 2019 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach energetycznych. 

Obowiązuje od 26.03.2020 roku

Dz. U. 2019, poz. 2448
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku.  
Obowiązuje od 01.01.2020 roku.

Dz. U. 2019, poz. 2140
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 października 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o transporcie drogowym.  
Obowiązuje od 06.11.2019 roku.

Dz. U. 2019, poz. 1895
Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 września 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.  
Obowiązuje od 07.10.2019 roku.

G4Dobór środków ochrony indywidualnej

Podstawowe zasady stosowania środków ochrony indywidualnej w środowisku pracy są zawarte w dyrektywie 89/656/EWG (Dyrektywa 89/656/EWG, 2002), przeniesionej do prawa polskiego na mocy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 czerwca 2002 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bhp (Dz. U. nr 91, poz. 811), która określa obowiązki pracodawcy dotyczące zapewnienia bezpiecznego stosowania środków ochrony indywidualnej. 
Odpowiedzialność za stosowanie środków ochrony indywidualnej na stanowisku pracy ponosi pracodawca, którego podstawowe obowiązki i zakres odpowiedzialności obejmują: - nieodpłatne dostarczenie pracownikom środków ochrony indywidualnej, - dobór odpowiednich środków ochrony indywidualnej do istniejących zagrożeń na podstawie wyników przeprowadzonej analizy i oceny ryzyka, - przeszkolenie pracowników w zakresie stosowania środków ochrony indywidualnej, - zapewnienie odpowiednich procedur przechowywania, czyszczenia, dekontaminacji i utrzymania, a także koniecznych napraw środków ochrony indywidualnej. 

Pracodawca jest również zobowiązany do określenia warunków stosowania środków ochrony indywidualnej. Wytyczne w tym zakresie powinny uwzględniać poziom ryzyka, częstotliwość ekspozycji, charakterystykę każdego stanowiska pracy i efektywność środka ochrony indywidualnej. 

Źródło: własne

G5Palenie papierosów w zakładach pracy

W dniu 14.05.2010 r. ogłoszona została ustawa z dnia 8.04.2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 81, poz. 529). Przedmiotowa zmiana weszła w życie z dniem 15.11.2010 r.

Zabrania ona między innymi palenia wyrobów tytoniowych w pomieszczeniach zakładów pracy i zobowiązuje właściciela lub zarządzającego obiektem do umieszczenia w widocznym miejscu odpowiedniego oznaczenia słownego i graficznego informującego o zakazie palenia wyrobów tytoniowych.

Z ustawy wynikają przepisy karne między innymi za:
- nie umieszczanie informacji o zakazie palenia tytoniu - kara grzywny do 2000 zł.,
- palenie wyrobów tytoniowych w miejscach objętych zakazem - grzywna do 500 zł.

Zgodnie z nowelizacją ustawy właściciel lub zarządzający obiektem nie ma obowiązku wyznaczenia palarni. Właściciel lub zarządzający obiektem może wyznaczyć palarnię w pomieszczeniach zakładu pracy.

Aktualnie przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz.1650, ze zm.) nie nakładają na pracodawcę obowiązku zapewnienia pomieszczenia palarni w zakładzie pracy.

Źródło: PIP